ความสุขแท้จริง 8 ประการ
ความหมายของบทเทศน์บนภูเขา
พระเยซูเจ้าทรงเริ่มต้นบทเทศน์บนภูเขาด้วยเรื่อง “ความสุขแท้จริง” (beatitudes) เป็นคำอวยพรที่หมายถึงขอให้มีความสุขความเจริญ มีบันทึกไว้ในพระวรสารมัทธิว 5:3-12 และยังปรากฏในบทเทศน์บทพื้นราบในลูกา 6:20-23 อีกด้วย
คำว่า “ย่อมเป็นสุข” ในแต่ละประการนั้น เป็นความสุขที่พระเยซูทรงมอบให้แก่บุคคลที่ได้ประพฤติปฏิบัติตามคำสอนนั้น ๆ เป็นความสุขในปัจจุบัน และยังจะเป็นความสุขนิรันดรที่เราจะได้รับเป็นรางวัลในอนาคตตามที่พระองค์ทรงสัญญาไว้อีกด้วย
พระพรแห่งความสุขแท้จริงนี้ให้ความสำคัญกับความสุภาพและความเที่ยงธรรมของพระเจ้า ความสุขแท้จริงแต่ละประการสะท้อนให้เห็นสภาพของหัวใจของประชากรในพระอาณาจักรสวรรค์ ในความงดงามของความสุขแท้จริงแต่ละประการ ผู้เชื่อจะได้รับพระพรฝ่ายจิตอย่างอุดมบริบูรณ์จากพระองค์
ความสุขแท้จริงในพระคัมภีร์
ความสุขแท้จริงใน มัทธิว 5:3-12
3 “ผู้มีใจยากจน ย่อมเป็นสุข
เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขา
4ผู้เป็นทุกข์โศกเศร้า ย่อมเป็นสุข
เพราะเขาจะได้รับการปลอบโยน
5ผู้มีใจอ่อนโยน ย่อมเป็นสุข
เพราะเขาจะได้รับแผ่นดินเป็นมรดก
6ผู้หิวกระหายความชอบธรรม ย่อมเป็นสุข เพราะเขาจะอิ่ม
7ผู้มีใจเมตตา ย่อมเป็นสุข
เพราะเขาจะได้รับพระเมตตา
8ผู้มีใจบริสุทธิ์ ย่อมเป็นสุข
เพราะเขาจะได้เห็นพระเจ้า
9ผู้สร้างสันติ ย่อมเป็นสุข
เพราะเขาจะได้ชื่อว่าเป็นบุตรของพระเจ้า
10ผู้ถูกเบียดเบียนข่มเหงเพราะความชอบธรรม ย่อมเป็นสุข
เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขา
ความหมายของความสุขแท้จริง
ความสุขแท้จริงแต่ละประการมีความหมายและมีคุณค่าแก่การศึกษา นักวิชาการจำนวนมากเห็นว่าคำสอนนี้แหละแสดงให้เห็นถึงคุณลักษณะที่แท้จริงของการเป็นศิษย์ของพระเยซูคริสต์
1. “ผู้มีใจยากจน ย่อมเป็นสุข เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขา”
วลีที่ว่า "ใจยากจน" หมายถึง สภาพของจิตใจที่ไม่ได้ยึดติดกับสิ่งใด เป็นสภาพของบุคคลที่รู้ตัวว่าตนเองไม่มีอะไรและต้องการพระเจ้า เพื่อเข้ามาเติมเต็มในหัวใจของเขา
เมื่อไรก็ตามที่คนหนึ่งเริ่มมีความต้องการพระเจ้า "อาณาจักรสวรรค์” ก็จะเริ่มเป็นของเขา เพราะเขาเปิดหัวใจออกต้อนรับพระเจ้าให้มาเป็นกษัตริย์ปกครองหัวใจของเขา ดังนั้นใครก็ตามที่มีใจยากจน และยอมให้พระเจ้าเข้ามาครบครอง “อาณาจักรสวรรค์” ก็เป็นของเขาอย่างแน่นอน
สรุป "คนที่มีใจสุภาพถ่อมตนและมีความต้องการพระเจ้า ย่อมมีความสุข เพราะเขาจะได้เข้าอยู่ในพระอาณาจักรของพระเจ้า
2. “ผู้เป็นทุกข์โศกเศร้า ย่อมเป็นสุข เพราะเขาจะได้รับการปลอบโยน”
"บุคคลที่เป็นทุกข์โศกเศร้า” หมายถึง บุคคลที่เป็นทุกข์เสียใจในบาปหรือความผิดของตนอย่างแท้จริงและพยายามกลับใจใช้โทษบาปนั้น ความสำนึกเช่นนี้พระเจ้าจะทรงปลอบโยนและทรงให้อภัยความผิดบาปของเขา จิตใจของเขาจะเป็นสุขที่ได้หลุดพ้นจากบาป
สรุป "บุคคลที่เศร้าเสียใจในบาปที่ตนได้กระทำ เขาจะได้รับการปลอบโยนด้วยการให้อภัยและจะได้รับชีวิตแห่งความสุขนิรันดร"
3. “ผู้มีใจอ่อนโยน ย่อมเป็นสุข เพราะเขาจะได้รับแผ่นดินเป็นมรดก”
เช่นเดียวกับ “คนยากจน” คนที่มี “ใจอ่อนโยน" คือ บุคคลที่ยอมอยู่ภายใต้การปกครองขององค์พระผู้เป็นเจ้าและให้พระองค์เป็นพระเจ้าสูงสุดในชีวิต พระคัมภีร์วิวรณ์ 21:7 กล่าวไว้ว่าบุตรของพระเจ้า “จะได้รับสิ่งเหล่านี้เป็นมรดก” คนที่มีใจอ่อนโยนยังเป็นคนดำเนินชีวิตเลียนแบบองค์พระเยซูเจ้าผู้ทรงเป็นแบบอย่างแห่งความสุภาพอ่อนโยนและการรู้จักควบคุมตนเอง
สรุป "ความสุขเป็นของบุคคลที่ยอมรับว่าพระเจ้าทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า บุคคลเช่นนี้จะได้ครอบครองทุกสิ่ง”
4. “ผู้หิวกระหายความชอบธรรม ย่อมเป็นสุข เพราะเขาจะอิ่ม”
คำว่า "หิว" และ "กระหาย" เป็นคำพูดที่แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นที่ขาดไม่ได้และเกิดความปรารถนาที่จะแสวงหามาให้ได้ “ความชอบธรรม” หมายถึงพระเยซูคริสต์เจ้าเอง พระองค์ทรงเป็นความชอบธรรม การได้รับความชอบธรรมจึงเป็นพึงพอใจของความปรารถนาในจิตวิญญาณของเรา
สรุป "ความสุขเป็นของบุคคลที่มีความปรารถนาพระเยซูคริสต์ เพราะพระองค์ทรงทำให้จิตวิญญาณองเขาอิ่มหนำ”
5. “ผู้มีใจเมตตา ย่อมเป็นสุข เพราะเขาจะได้รับพระเมตตา”
เราจะได้เก็บเกี่ยวในสิ่งที่เราได้หว่าน บุคคลที่มีเมตตาย่อมจะได้รับความเมตตาตอบแทน บุคคลที่เคยได้รับความเมตตาที่ยิ่งใหญ่มาแล้วย่อมจะแสดงความเมตตาที่ยิ่งใหญ่ต่อผู้อื่นต่อไปได้เช่นกัน ความเมตตาแสดงออกโดยการให้อภัย ความใจดี และความเห็นอกเห็นใจต่อผู้อื่น
สรุป "ความสุขเป็นของบุคคลที่ได้แสดงความเมตตาโดยการยกโทษให้ผู้อื่น มีความใจดีและความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงได้รับความเมตตาเช่นกัน”
6. “ผู้มีใจบริสุทธิ์ ย่อมเป็นสุข เพราะเขาจะได้เห็นพระเจ้า”
"ใจบริสุทธิ์" เป็นบุคคลที่ได้รับการชำระล้างให้ความสะอาดจากภายใน นี่ไม่ใช่ความชอบธรรมภายนอกที่เรามนุษย์มองเห็นได้ แต่เป็นความศักดิ์สิทธิ์ภายในที่มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงมองเห็น พระคัมภีร์ฮีบรู 12:14 กล่าวว่า “จงมีความศักดิ์สิทธิ์ซึ่งจำเป็นเพื่อจะได้เห็นพระเจ้า”
สรุป "ความสุขเป็นของบุคคลที่หัวใจของเขาได้รับการชำระ จึงเป็นคนที่สะอาดและศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นพวกเขาจึงได้เห็นพระเจ้า”
7. “ผู้สร้างสันติ ย่อมเป็นสุข เพราะเขาจะได้ชื่อว่าเป็นบุตรของพระเจ้า”
พระคัมภีร์สอนว่าเรามีสันติสุขกับพระเจ้าโดยผ่านทางพระเยซูคริสต์ การเข้าคืนดีกับพระเจ้าโดยผ่านทางพระเยซูคริสต์ช่วยฟื้นฟูสัมพันธภาพของพระเจ้ากับเรามนุษย์ที่สูญเสียไปเพราะบาปกำเนิด จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 2 (2 คร 5:19-20) กล่าวไว้ว่าพระเจ้าทรงให้เราประกาศสารแห่งการคืนดีกับผู้อื่น
สรุป "ความสุขเป็นของบุคคลที่เข้ามาคืนดีกับพระเจ้าโดยผ่านทางพระเยซูคริสต์และให้เรานำสารแห่งการคืนดีนี้ไปบอกเล่าให้ผู้อื่นรับรู้ ทุกคนที่มีสันติสุขกับพระเจ้าก็เป็นบุตรของพระองค์"
8. “ผู้ถูกเบียดเบียนข่มเหงเพราะความชอบธรรม ย่อมเป็นสุข เพราะอาณาจักรสวรรค์เป็นของเขา”
พระเยซูยังต้องถูกเบียดเบียนข่มเหง ดังนั้นศิษย์ของพระองค์ย่อมถูกเบียดเบียนเช่นกัน บุคคลที่สู้ทนเพื่อความเชื่อมากกว่าที่จะหลบ ๆ ซ่อน ๆ เพื่อให้ตนรอดพ้นจากการเบียดเบียนข่มเหงยอมได้ชื่อว่าเป็นศิษย์ที่แท้จริงของพระเยซูคริสต์
สรุป "ความสุขเป็นของบุคคลที่กล้าหาญที่จะดำเนินชีวิตอย่างเปิดเผยเพื่อพระคริสต์และยอมรับความทุกข์จากการเบียดเบียนต่างๆ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจะได้รับพระอาณาจักรสวรรค์”
