ผู้มีความพิการได้รับการเรียกให้เข้าสู่ความสมบูรณ์ของชีวิตศีลศักดิ์สิทธิ์แม้จะมีความผิดปกติรุนแรงก็ตามศีลศักดิ์สิทธิ์และพิธีกรรมเป็นของประทานจากพระเจ้า แม้ก่อนที่จะเข้าใจอย่างมีเหตุมีผลก็จำเป็นต้องมีชีวิตอยู่ในศีลศักดิ์สิทธิ์
ดังนั้น จึงไม่มีใครสามารถปฏิเสธศีลศักดิ์สิทธิ์ให้กับบุคคลผู้มีความพิการได้ ชุมชนที่สามารถค้นพบความงามและความสุขแห่งความเชื่อซึ่งพี่น้องเหล่านี้มีความสามารถจะยิ่งร่ำรวยขึ้น การรวมเข้าในการอภิบาลและการมีส่วนร่วมในพิธีกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันอาทิตย์ จึงมีความสำคัญ บุคคลผู้มีความพิการสามารถเชี่ยวชาญในมิติที่สูงส่งของความเชื่อ ซึ่งรวมถึงชีวิตในศีลศักดิ์สิทธิ์การสวดภาวนา และการประกาศพระวาจา
ในความเป็นจริงพวกเขาไม่เพียงแต่เป็นผู้รับการสอนคำสอนเท่านั้น แต่ยังมีส่วนร่วมในการประกาศข่าวดีด้วย เป็นที่พึงปรารถนาว่าพวกเขาเองควรเป็นครูคำสอน และด้วยการเป็นประจักษ์พยานของพวกเขาก็ถ่ายทอดความเชื่อด้วยวิธีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น 
*บทที่ 8* -DC 272-
ภาพ: ฟื้นฟูจิตใจนักเรียนคาทอลิกชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (24/11/2018)
