ศูนย์คริสตศาสนธรรมสังฆมณฑลราชบุรี
CATECHETICAL CENTER OF RATCHABURI DIOCESE

ตามรอยเท้านักบุญ | 23 ตุลาคม

นักบุญเปาโล ต๋ง เวียด บ่วง

(Saint Paul Tống Viết Bường)

ค.ศ. 1773–1833

“เมื่อความเชื่อมีค่ามากกว่าตำแหน่งและเกียรติยศ”

นักบุญเปาโล ต๋ง เวียด บ่วง  (Saint Paul Tống Viết Bường)

จากนายทหารผู้ได้รับความไว้วางใจ สู่มรณสักขีผู้ซื่อสัตย์ต่อพระคริสตเจ้า

          นักบุญเปาโล ต๋ง เวียด บ่วง เกิดในปี ค.ศ. 1773 ที่ฟู้กาม ใกล้เมืองเว้ ประเทศเวียดนาม ในครอบครัวคาทอลิกที่มีความเชื่อมั่นคงท่านเติบโตขึ้นและเข้ารับราชการทหาร จนได้รับตำแหน่งนายทหารรักษาพระองค์ในราชสำนักของจักรพรรดิมิงห์หมั่งท่านเป็นผู้มีความสามารถและได้รับความไว้วางใจในการปฏิบัติหน้าที่นอกจากเป็นทหารแล้ว ท่านยังเป็นฆราวาสที่มีครอบครัวและมีบุตรหลายคน ชีวิตของท่านจึงเต็มไปด้วยความรับผิดชอบเช่นเดียวกับผู้คนทั่วไปแต่มีสิ่งหนึ่งที่ท่านไม่ยอมให้ตำแหน่งหรือหน้าที่การงานมาพรากไป นั่นคือ ความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า

 

วันที่ความเชื่อถูกทดสอบ

           ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 คริสตชนในเวียดนามต้องเผชิญกับการเบียดเบียนอย่างรุนแรงตามบันทึกประวัติของท่าน เมื่อมีการกำหนดให้แสดงความเคารพในพิธีกรรมทางศาสนาที่ขัดกับมโนธรรมคริสตชน ท่านไม่ยอมเข้าร่วม แม้การปฏเสธนั้นอาจส่งผลกระทบต่อตำแหน่งและชีวิตของท่านท่านถูกจับกุม ถูกปลดจากตำแหน่ง และต้องเผชิญกับการคุมขังและการทรมานผู้มีอำนาจพยายามให้ท่านละทิ้งความเชื่อ แต่ท่านยังคงยืนยันความซื่อสัตย์ต่อพระคริสตเจ้าสิ่งที่น่าประทับใจคือ ท่านไม่ได้เป็นผู้ที่ไม่เคยมีความกลัว แต่เป็นคนที่เลือกดำเนินชีวิตตามมโนธรรม แม้รู้ว่าจะต้องเผชิญกับผลที่ตามมา

 

เรื่องราวที่น่าจดจำ

          คำขอครั้งสุดท้ายของนายทหารผู้เป็นมรณสักขีวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1833 นักบุญเปาโลได้รับแจ้งว่าจะถูกประหารชีวิตตามเรื่องเล่าที่สืบทอดในพระศาสนจักรเวียดนาม การประหารชีวิตของท่านถูกจัดขึ้นในยามค่ำคืนอย่างเงียบ ๆระหว่างเดินทางไปยังสถานที่ประหาร ท่านขอให้ผู้คุมพาไปยังบริเวณที่เคยเป็นสถานที่ชุมนุมภาวนาของคริสตชนสถานที่แห่งนั้นมีความหมายต่อชีวิตความเชื่อของท่านครั้งหนึ่ง บรรดาคริสตชนเคยมารวมตัวกันเพื่อถวายบูชาขอบพระคุณและภาวนาแต่ในค่ำคืนนั้น ท่านกำลังจะถวายชีวิตของตนเองเป็นพยานถึงความเชื่อในพระคริสตเจ้าวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1833 ท่านถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะชีวิตของนายทหารผู้เคยได้รับเกียรติจากราชสำนักจบลงในสายตาของโลก แต่ความซื่อสัตย์ของท่านกลายเป็นแบบอย่างที่ยังคงได้รับการระลึกถึงจนถึงปัจจุบันท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศี ในปี ค.ศ. 1900 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1988 พร้อมกับบรรดามรณสักขีแห่งเวียดนาม

 

ชีวิตของท่านสอนอะไรเรา?

       เรื่องราวของนักบุญเปาโล ต๋ง เวียด บ่วง ชวนให้เราเห็นว่า ความศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้หมายถึงการละทิ้งชีวิตประจำวัน แต่หมายถึงการดำเนินชีวิตประจำวันด้วยความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าท่านเป็นทั้งสามี พ่อ และนายทหารท่านมีหน้าที่การงาน มีครอบครัว และมีความรับผิดชอบมากมายแต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือก ท่านไม่ยอมให้เกียรติยศหรือความมั่นคงทางโลกอยู่เหนือความเชื่อชีวิตของท่านจึงเตือนเราว่า การเป็นคริสตชนไม่ใช่เพียงการประกาศว่าเราเชื่อในพระเจ้า แต่รวมถึงการกล้าดำเนินชีวิตตามความเชื่อนั้นด้วย

เนื้อหาและบทเรียน