ตามรอยเท้านักบุญ | 23 ตุลาคม
นักบุญเปาโล ต๋ง เวียด บ่วง
(Saint Paul Tống Viết Bường)
ค.ศ. 1773–1833
“เมื่อความเชื่อมีค่ามากกว่าตำแหน่งและเกียรติยศ”

จากนายทหารผู้ได้รับความไว้วางใจ สู่มรณสักขีผู้ซื่อสัตย์ต่อพระคริสตเจ้า
นักบุญเปาโล ต๋ง เวียด บ่วง เกิดในปี ค.ศ. 1773 ที่ฟู้กาม ใกล้เมืองเว้ ประเทศเวียดนาม ในครอบครัวคาทอลิกที่มีความเชื่อมั่นคงท่านเติบโตขึ้นและเข้ารับราชการทหาร จนได้รับตำแหน่งนายทหารรักษาพระองค์ในราชสำนักของจักรพรรดิมิงห์หมั่งท่านเป็นผู้มีความสามารถและได้รับความไว้วางใจในการปฏิบัติหน้าที่นอกจากเป็นทหารแล้ว ท่านยังเป็นฆราวาสที่มีครอบครัวและมีบุตรหลายคน ชีวิตของท่านจึงเต็มไปด้วยความรับผิดชอบเช่นเดียวกับผู้คนทั่วไปแต่มีสิ่งหนึ่งที่ท่านไม่ยอมให้ตำแหน่งหรือหน้าที่การงานมาพรากไป นั่นคือ ความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า
วันที่ความเชื่อถูกทดสอบ
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 คริสตชนในเวียดนามต้องเผชิญกับการเบียดเบียนอย่างรุนแรงตามบันทึกประวัติของท่าน เมื่อมีการกำหนดให้แสดงความเคารพในพิธีกรรมทางศาสนาที่ขัดกับมโนธรรมคริสตชน ท่านไม่ยอมเข้าร่วม แม้การปฏเสธนั้นอาจส่งผลกระทบต่อตำแหน่งและชีวิตของท่านท่านถูกจับกุม ถูกปลดจากตำแหน่ง และต้องเผชิญกับการคุมขังและการทรมานผู้มีอำนาจพยายามให้ท่านละทิ้งความเชื่อ แต่ท่านยังคงยืนยันความซื่อสัตย์ต่อพระคริสตเจ้าสิ่งที่น่าประทับใจคือ ท่านไม่ได้เป็นผู้ที่ไม่เคยมีความกลัว แต่เป็นคนที่เลือกดำเนินชีวิตตามมโนธรรม แม้รู้ว่าจะต้องเผชิญกับผลที่ตามมา
เรื่องราวที่น่าจดจำ
คำขอครั้งสุดท้ายของนายทหารผู้เป็นมรณสักขีวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1833 นักบุญเปาโลได้รับแจ้งว่าจะถูกประหารชีวิตตามเรื่องเล่าที่สืบทอดในพระศาสนจักรเวียดนาม การประหารชีวิตของท่านถูกจัดขึ้นในยามค่ำคืนอย่างเงียบ ๆระหว่างเดินทางไปยังสถานที่ประหาร ท่านขอให้ผู้คุมพาไปยังบริเวณที่เคยเป็นสถานที่ชุมนุมภาวนาของคริสตชนสถานที่แห่งนั้นมีความหมายต่อชีวิตความเชื่อของท่านครั้งหนึ่ง บรรดาคริสตชนเคยมารวมตัวกันเพื่อถวายบูชาขอบพระคุณและภาวนาแต่ในค่ำคืนนั้น ท่านกำลังจะถวายชีวิตของตนเองเป็นพยานถึงความเชื่อในพระคริสตเจ้าวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1833 ท่านถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะชีวิตของนายทหารผู้เคยได้รับเกียรติจากราชสำนักจบลงในสายตาของโลก แต่ความซื่อสัตย์ของท่านกลายเป็นแบบอย่างที่ยังคงได้รับการระลึกถึงจนถึงปัจจุบันท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศี ในปี ค.ศ. 1900 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1988 พร้อมกับบรรดามรณสักขีแห่งเวียดนาม
ชีวิตของท่านสอนอะไรเรา?
เรื่องราวของนักบุญเปาโล ต๋ง เวียด บ่วง ชวนให้เราเห็นว่า ความศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้หมายถึงการละทิ้งชีวิตประจำวัน แต่หมายถึงการดำเนินชีวิตประจำวันด้วยความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าท่านเป็นทั้งสามี พ่อ และนายทหารท่านมีหน้าที่การงาน มีครอบครัว และมีความรับผิดชอบมากมายแต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือก ท่านไม่ยอมให้เกียรติยศหรือความมั่นคงทางโลกอยู่เหนือความเชื่อชีวิตของท่านจึงเตือนเราว่า การเป็นคริสตชนไม่ใช่เพียงการประกาศว่าเราเชื่อในพระเจ้า แต่รวมถึงการกล้าดำเนินชีวิตตามความเชื่อนั้นด้วย