ตามรอยเท้านักบุญ | 1 พฤศจิกายน

สมโภชนักบุญทั้งหลาย

ความศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เรื่องของคนบางคน แต่เป็นกระแสเรียกของเราทุกคน

“จงชื่นชมยินดีและร่าเริงเถิด เพราะบำเหน็จรางวัลของท่านในสวรรค์นั้นยิ่งใหญ่นัก” (มธ 5:12)

ทุกวันที่ 1 พฤศจิกายน

            พระศาสนจักรคาทอลิกเฉลิมฉลอง วันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (All Saints’ Day) เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า ผู้ทรงบันดาลให้มนุษย์ได้รับความศักดิ์สิทธิ์ และเพื่อระลึกถึงบรรดาผู้ที่ได้เข้าสู่ความสุขนิรันดรกับพระองค์แล้ว

              วันนี้ไม่ได้เป็นเพียงวันระลึกถึงนักบุญ ที่เรารู้จักชื่อ เช่น นักบุญเปโตร นักบุญเปาโล นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี หรือนักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซูเท่านั้น แต่ยังเป็นวันสมโภชบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์อีกมากมาย ที่เราไม่รู้จักชื่อ ผู้ดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อความหวัง และความรัก จนได้ร่วมในพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าวันสมโภชนี้จึงเชื้อเชิญให้เรามองไกลกว่าชีวิตบนโลกและตระหนักว่า ความศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่สิทธิพิเศษของคนเพียงบางกลุ่ม แต่เป็นกระแสเรียกของคริสตชนทุกคน

นักบุญคือใคร

             เมื่อพูดถึงนักบุญ เราอาจนึกถึงบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ประกอบอัศจรรย์ หรือผู้มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ แต่แท้จริงแล้ว นักบุญคือมนุษย์ที่ได้รับพระหรรษทานของพระเจ้า และตอบรับความรักของพระองค์ด้วยการดำเนินชีวิตในความเชื่อนักบุญหลายท่านเคยมีความอ่อนแอเคยผิดพลาด และต้องต่อสู้กับความยากลำบากเช่นเดียวกับเรา แต่สิ่งสำคัญคือพวกท่านเปิดใจให้พระเจ้าทรงเปลี่ยนแปลงชีวิต และพยายามดำเนินตามหนทางของพระคริสตเจ้า

คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก ข้อ 2013

              ยืนยันว่า คริสตชนทุกคน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานภาพหรือวิถีชีวิตใด ล้วนได้รับเรียกให้บรรลุถึงความศักดิ์สิทธิ์และความรักที่สมบูรณ์ดังนั้น ความศักดิ์สิทธิ์ จึงไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะพระสงฆ์ นักบวช หรือผู้ถวายชีวิตแด่พระเจ้าเท่านั้น แต่รวมถึงบิดามารดาที่ดูแลครอบครัวด้วยความรัก ครูที่อุทิศตนเพื่อผู้เรียนผู้ทำงานอย่างซื่อสัตย์ ผู้ให้อภัย และผู้ที่พยายามทำความดีอย่างเงียบ ๆ ในชีวิตประจำวัน

ทำไมพระศาสนจักรจึงสมโภชนักบุญทั้งหลาย?

             พระศาสนจักรสมโภชนักบุญทั้งหลาย เพราะเรามีความเชื่อว่า ชีวิตมนุษย์ไม่ได้สิ้นสุดลงพร้อมกับความตาย แต่พระเจ้าทรงเรียกเราให้มีส่วนร่วมในชีวิตนิรันดรกับพระองค์หนังสือวิวรณ์กล่าวถึงประชากรจำนวนมากมายเหลือคณานับ จากทุกชาติ ทุกเผ่า ทุกชนชาติ และทุกภาษา ซึ่งยืนอยู่เฉพาะพระบัลลังก์และเฉพาะพระพักตร์พระชุมพา (เทียบ วว 7:9) ภาพนี้ช่วยให้เราเข้าใจว่า ความศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้จำกัดอยู่ในชนชาติ วัฒนธรรม อายุ หรือสถานภาพใด เพราะมนุษย์ทุกคนได้รับเชิญให้เข้ามามีส่วนร่วมในความรอดของพระเจ้าการสมโภชนักบุญทั้งหลายจึงเป็นทั้งการถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า การขอบพระคุณสำหรับชีวิตของผู้ศักดิ์สิทธิ์ และการเตือนใจว่าเราทุกคนกำลังเดินทางไปสู่จุดหมายเดียวกัน คือการอยู่ร่วมกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์

นักบุญทั้งหลายยังสัมพันธ์กับเราอย่างไร?

           ความเชื่อคาทอลิกสอนเรื่อง ความสัมพันธ์เป็นหนึ่งเดียวกันของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ (Communion of Saints)พระศาสนจักรไม่ได้ประกอบด้วยผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกเท่านั้น แต่รวมถึงผู้ที่กำลังได้รับการชำระให้บริสุทธิ์หลังความตาย และผู้ที่อยู่ในพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าแล้วด้วยแม้เราจะอยู่ในสถานภาพที่แตกต่างกัน แต่เรายังคงเป็นหนึ่งเดียวกันในพระคริสตเจ้า

คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก ข้อ 956

             อธิบายว่า..บรรดานักบุญซึ่งอยู่ใกล้ชิดพระคริสตเจ้า ยังคงวอนขอเพื่อเราเฉพาะพระพักตร์พระบิดาด้วยเหตุนี้ เมื่อเราขอให้นักบุญช่วยวอนขอเพื่อเรา เราไม่ได้กราบนมัสการนักบุญแทนพระเจ้า แต่เราขอให้พวกท่านร่วมภาวนากับเราและเพื่อเรา เช่นเดียวกับที่เราขอให้พี่น้องคริสตชนช่วยภาวนาให้กันพระเจ้าเท่านั้นทรงเป็นผู้ที่เรากราบนมัสการ ส่วนนักบุญเป็นพี่น้องในความเชื่อและเป็นแบบอย่างที่ช่วยนำเราให้ใกล้ชิดพระคริสตเจ้ามากยิ่งขึ้น

ความศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นได้ในชีวิตประจำวัน

             สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสทรงสอนในสมณลิขิตเตือนใจ Gaudete et Exsultate (จงชื่นชมยินดีและร่าเริงเถิด) ข้อ 6–9 ให้เรามองเห็นความศักดิ์สิทธิ์ในชีวิตของคนธรรมดา ทั้งบิดามารดาที่เลี้ยงดูบุตร ผู้ที่ทำงานเพื่อเลี้ยงครอบครัว ผู้ป่วย และผู้สูงอายุที่ดำเนินชีวิตด้วยความอดทนและความเชื่อความศักดิ์สิทธิ์จึงไม่ได้หมายถึงการทำสิ่งยิ่งใหญ่เสมอไป แต่อาจเริ่มต้นจากสิ่งเล็ก ๆ เช่น การพูดด้วยความเมตตา การรับฟังผู้อื่น การช่วยเหลือผู้เดือดร้อน การให้อภัย หรือการซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ของตนเองในพระวรสารเรื่องความสุขแท้ พระเยซูเจ้าทรงประกาศว่า ผู้มีใจยากจน ผู้มีใจอ่อนโยน ผู้มีใจบริสุทธิ์ ผู้มีเมตตา และผู้สร้างสันติ ย่อมเป็นผู้มีความสุข (มธ. 5:1–12)

              พระวาจานี้แสดงให้เราเห็นว่า ความศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้วัดจากชื่อเสียง ความสำเร็จ หรือการได้รับการยอมรับจากผู้อื่น แต่ปรากฏผ่านหัวใจที่ยอมให้พระเจ้าทรงนำทาง และผ่านชีวิตที่สะท้อนความรักของพระองค์

จากการระลึกถึงนักบุญ สู่การดำเนินชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์

             วันสมโภชนักบุญทั้งหลายไม่ใช่เพียงวันที่เราชื่นชมความดีของบุคคลในอดีต แต่เป็นวันที่พระศาสนจักรเชื้อเชิญให้เรามองชีวิตของตนเองด้วยเราอาจไม่สามารถทำสิ่งยิ่งใหญ่เหมือนนักบุญบางท่าน แต่เราสามารถเริ่มต้นเดินบนหนทางแห่งความศักดิ์สิทธิ์ได้จากสถานที่ที่เราอยู่ และจากผู้คนที่พระเจ้าทรงมอบหมายให้เรารักเราอาจไม่ได้รับการจดจำชื่อจากผู้คนมากมาย แต่ทุกการกระทำที่เกิดจากความรักย่อมมีคุณค่าเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าเราอาจแต่งกายเป็นนักบุญได้เพียงวันเดียว แต่เราสามารถเรียนรู้ที่จะดำเนินชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์ได้ทุกวัน

              วันสมโภชนักบุญทั้งหลายจึงเป็นวันแห่งความชื่นชมยินดีและความหวัง เพราะชีวิตของบรรดานักบุญยืนยันว่า พระหรรษทานของพระเจ้าสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตมนุษย์ได้และหนทางสู่ความศักดิ์สิทธิ์ยังเปิดอยู่สำหรับเราทุกคนขอให้การสมโภชวันนี้ช่วยให้เราไม่เพียงรู้จักและชื่นชมนักบุญ แต่กล้าที่จะดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพวกท่าน ด้วยการรักพระเจ้าและรักเพื่อนมนุษย์อย่างจริงใจบรรดานักบุญทั้งหลาย โปรดวิงวอนเทอญ
───

📖 เอกสารอ้างอิง
• พระคัมภีร์: มธ 5:1–12; วว 7:9–17
• คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก (CCC) ข้อ 946–962 เรื่องความสัมพันธ์เป็นหนึ่งเดียวกันของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์
• คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก (CCC) ข้อ 2012–2016 เรื่องกระแสเรียกสู่ความศักดิ์สิทธิ์
• สภาสังคายนาวาติกันที่ 2, Lumen Gentium ข้อ 39–42 เรื่องกระแสเรียกสากลสู่ความศักดิ์สิทธิ์ และข้อ 49–51 เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพระศาสนจักรบนโลกกับพระศาสนจักรในสวรรค์
• สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิส, Gaudete et Exsultate (2018) ข้อ 6–9