เมื่อเราเกิดความแห้งแล้งฝ่ายจิตวิญญาณ อาจพ่ายแพ้ต่อการผจญได้ง่าย

จงร้องเรียกหาพระเจ้า ผู้ทรงเป็นน้ำที่ให้ชีวิตและให้ความชุ่มชื้นแก่เรา

เขาเป็นเหมือนต้นไม้ปลูกไว้ริมลำธาร ออกผลตามฤดูกาล ใบเขียวสดไม่เหี่ยวแห้ง เขาคิดจะทำการใดก็สำเร็จทุกประการ ส่วนคนชั่วไม่เป็นเช่นนั้นเลย เขาเป็นเหมือนแกลบซึ่งลมพัดกระจัดกระจายไป (สดด. 1:2-3)

แม้ข้าพเจ้าเงียบอยู่ กระดูกของข้าพเจ้าก็ผุกร่อนไป จากการคร่ำครวญตลอดวัน พระหัตถ์พระองค์กดหนักอยู่บนตัวข้าพเจ้าทั้งวันทั้งคืน กำลังของข้าพเจ้าอ่อนลงเหมือนความแห้งแล้งในฤดูร้อน (สดด. 32:3-4)

กวางย่อมกระหายหาธารน้ำไหลฉันใด ข้าแต่พระเจ้า จิตใจข้าพเจ้าก็กระหายหาพระองค์ฉันนั้น (อสย. 42:1)

จิตใจข้าพเจ้ากระหายพระเจ้า พระเจ้าผู้ทรงชีวิต เมื่อใดเล่าข้าพเจ้าจะได้ไปชมพระพักตร์พระเจ้า (อสย. 42:2)

จิตใจข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดจึงเศร้าโศกเช่นนี้ เหตุใดจึงกระวนกระวายอยู่ภายในข้าพเจ้า จงวางใจในพระเจ้าเถิด

ข้าพเจ้าจะยังสรรเสริญพระองค์อีก พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้ช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้น และทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า (อสย. 42:8)

โปรดทรงพรมน้ำชำระข้าพเจ้าด้วยกิ่งหุสบ แล้วข้าพเจ้าจะบริสุทธิ์ โปรดทรงล้างข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะขาวกว่าหิมะ (สดด. 51:7)

ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าแสวงหาพระองค์ตั้งแต่เช้าตรู่ จิตใจข้าพเจ้ากระหายหาพระองค์ ร่างกายข้าพเจ้าปรารถนาจะพบพระองค์ เหมือนผืนดินที่แห้งผาก แห้งแล้ง ไม่มีน้ำ (สดด. 63:1)

ถ้าข้าพเจ้ามีความชั่วร้ายอยู่ในใจ องค์พระผู้เป็นเจ้าคงไม่ทรงฟังข้าพเจ้า แต่พระเจ้ากลับทรงฟัง ทรงตั้งพระทัยฟังเสียงข้าพเจ้าอธิษฐานภาวนา (สดด. 66:18-19)

จิตข้าพเจ้าอ่อนกำลังอยู่ภายใน ใจข้าพเจ้าก็หวั่นวิตก ข้าพเจ้าระลึกถึงวันในอดีต รำพึงถึงพระราชกิจทั้งมวลของพระองค์ ไตร่ตรองถึงผลงานจากพระหัตถ์พระองค์ (สดด. 143:4)

ข้าพเจ้ายื่นมือออกไปหาพระองค์ จิตใจข้าพเจ้าโหยหาพระองค์เหมือนแผ่นดินแห้งผาก ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดทรงตอบข้าพเจ้าโดยเร็วเถิด จิตข้าพเจ้าอ่อนเปลี้ย โปรดอย่าทรงเบือนพระพักตร์ไปจากข้าพเจ้า (สดด. 143:6-7)

เพราะที่ดินของประชากรของเรา จะมีแต่ต้นหนามและกอหนามงอกขึ้นมา เพราะจะไม่มีบ้านที่รื่นเริง และไม่มีเมืองที่สนุกสนาน ในที่สุด พระเจ้าจะทรงหลั่งพระจิตลงมาจากเบื้องบนเหนือเราทั้งหลาย แล้วถิ่นทุรกันดารจะกลายเป็นสวนผลไม้ จนใคร ๆ จะคิดว่าสวนผลไม้นั้นเป็นป่า (อสย. 32:13, 15)

เพราะเราจะเทน้ำลงบนแผ่นดินที่กระหาย จะทำให้ลำธารไหลบนพื้นดินที่แห้งแล้ง เราจะหลั่งจิตของเราเหนือลูกหลานของท่าน หลั่งพรของเราเหนือเชื้อสายของท่าน (อสย. 44:3)

พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “คนที่วางใจในมนุษย์ย่อมถูกสาปแช่ง เขาพึ่งพลังของมนุษย์ ใจของเขาหันออกจากพระยาห์เวห์ เขาเป็นเหมือนพุ่มไม้ในถิ่นทุรกันดาร ไม่เห็นความดีใดๆ ที่มาถึง เขาจะอาศัยอยู่ในที่แห้งแล้งของถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีผู้คนอาศัย (ยรม. 17:5-6)

พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “ทุกคนที่ดื่มน้ำนี้ จะกระหายอีก แต่ผู้ที่ดื่มน้ำซึ่งเราจะให้นั้น จะไม่กระหายอีกเลย น้ำที่เราจะให้เขา จะกลายเป็นธารน้ำในตัวเขา ไหลรินเพื่อชีวิตนิรันดร (ยน. 4:13-14)

ผู้ใดกระหาย จงมาหาเราเถิด ผู้ที่เชื่อในเรา จงดื่มเถิด ตามที่พระคัมภีร์กล่าวว่า ‘ลำธารที่ให้ชีวิตจะไหลออกมาจากภายในผู้นั้น (ยน. 7:37-38)

พระองค์ทรงช่วยเราให้รอดพ้นมิใช่เพราะกิจการชอบธรรมใดๆ ที่เราทำ แต่เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ ทรงใช้น้ำชำระเราให้สะอาด เราจึงเกิดใหม่และได้รับการฟื้นฟูโดยพระจิตเจ้า (ทต. 3:5)

ถ้าเราพูดว่า “เราไม่มีบาป” เรากำลังหลอกตนเอง และ “ความจริง” ไม่อยู่ในเรา พระองค์ทรงซื่อสัตย์และทรงเที่ยงธรรม ถ้าเราสารภาพบาป พระองค์จะทรงอภัยบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้สะอาดจากความอธรรมทั้งปวง (1ยน. 1:8-9)

เขาทั้งหลายจะไม่หิวหรือกระหายอีกเลย แสงแดดหรือความร้อนจะไม่แผดเผาเขาอีก เพราะลูกแกะที่ทรงยืนอยู่กลางพระบัลลังก์จะทรงเลี้ยงดูเขา จะทรงนำเขาไปยังธารน้ำพุแห่งชีวิต และพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาทุกหยดจากดวงตาของเขา (วว. 7:16)